sábado, 21 de junio de 2014
sábado, 8 de marzo de 2014
Liquin mapa
Siempris me paeciorin alucinantis los líquenis, a resultaeras d’una
simbiosi atípica y rala pero evolutivamenti intachabri y perfeuta: Metá jongu,
metá alga. Primitivus y eternus. Simplis y entrevejiláus. Ralus, variáus, esóticus… Invadiendu lu mesmu qu’alienígenas,
pacientimenti y en silenciu. Jateandu de coloríu terciupelu a los bosquis, a los
canchalis, a los tejáus. Escuendiendu iscripcionis en ruinas d’antiguas y groriosas
civilizacionis… cubriendu de vida a lu vivu y a lu no vivu.
Siempris me sedujiorin las sus caprichosas jormas y un día
me paeció percebil la silueta d’un mapa. Y andé divagandu al tentu de que quiciás el mapa de
ca estáu forjáu si cabi caprichosamenti, al amparu de variabris lindis (jundeás
a basi de continas y salvajis invasionis, de sometimientu, d’imposición, de jielis
milenarias) ha síu imitáu pol angunu de los milentus de millonis de líquenis
que puebran el nuestru planeta… Ca isla, ca península, cuya nacencia jue prevocá tamién po-la caprichosa
violencia de los movimientus tectónicus, el vulcanismu u la orogénesi.
Jaḍi unus diínas, agilandu po-la montaña, intuyendu acasu un
campu “nutríu” de líquenis con jorma de mapas, me iji a mi mesmu: “vo a dil en cata mapas”,
y… sorpresivamenti juorin surgiendu, descarámenti, ciertas siluetas: Australia,
Tenerifi, Francia, Sudamérica… Península Ibérica arcaíca...
Incrusu, angún día m’hei magináu sel árbul y premitil (sin miéu
al pasu ‘el tiempu), que los líquenis arroparan al míu cuerpu.
lunes, 24 de febrero de 2014
miércoles, 30 de octubre de 2013
Atardecía en otoñu
Bebu n’el sacru cálici
de l’Atardecía
ena gelmandá ‘el Bosqui…
n’el tempru Montaña.
viernes, 14 de junio de 2013
ESTRELLA FUGACI
Mairi Universu: das mamal a los mis ojus
con’el resprandol d’una estrella fugaci,
nutriendu al mi pechu…
Y ya de pasu, píu un deseu.
COSMONAUTA...
Navegu pol el Cosmus de la primavera, con la navi espacial
de los mis latíus, sumergiéndumi plenamenti n’el estrumpiciu de biodiversidá qu’
emergi elantri el mi vuelu.
Jundeu el macrutelescopiu de los mis ojus, a la descubriúra
d’alucinantis imágenis d’habitualis seris vivus, que pol momentus apaecin estrañus… a’speci alienígenas… de puru complejus y bellus.
Y me sientu de largu abondu, d’ otru praneta… en namas unus
pasinus, pol el bosqui.
lunes, 3 de junio de 2013
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
